– İktibas Dergisi –

Arap dilinin ilginç kelimelerinden biri olan ‘nifak’ın kök fiili ne-fe-qa, bir şeye rağbet çok olmak, alış verişin çok olması; tükenmek, azalmak; ruhun çıkması; azık tükenmek, tavşan deliğinden çıkmak ya da deliğine girmek gibi anlamlara gelmektedir. İlginç olan, ‘infak’la ‘nifak’ın aynı kökten türemiş olmasıdır. Halbuki infakla nifak birbiriyle alakasız, hatta birbiriyle zıttır. Şu var ki, infak kelimesi, ‘if’al’ vezninden yani ‘en-fe-qa’ kalıbından türerken, nifak ve münafık kelimeleri ‘nâ-fe-qa’ vezninden elde edilmektedir. ‘Nifak’ kelimesi, ‘münafıklık’ anlamı yanısıra, ihtiyaçlara sarf olunan şey anlamına da gelmektedir.


Nifak kelime olarak, dışarıya içindekinin zıddını yansıtmak, olduğundan başka türlü görünmek demektir. Arap tavşanı (tarla faresi de deniyor) iki delik ediniyor, birini gizli tutuyor, tehlike anında, yüzeye yakın bir yerde kazıp gizli tuttuğu ikinci delikten çıkıp gidiyor ve dolayısıyla, ona gelen düşman, izini bulamıyor. Bu durumu Araplar ‘nâ-fe-qa’ fiiliyle anlatıyor.
Rağıb İsfehani ‘nifak’ı, “Şeriata bir kapıdan girmek ve bir başka kapıdan çıkmak” diye tanımlamaktadır. Bu nedenle Kur’an “münafıklar fasıkların ta kendileridir” buyurmaktadır, yani onlar “Şeriat’dan çıkan kimseler”dir.
Kur’an’da kavram ve konu olarak ‘nifak’ Bakara, Al-i İmran, Nisa, Enfal, Tevbe, Nur, Ahzap, Haşr, Fetih, Münafikun gibi Medenî surelerde işlenmektedir.

Okumaya devam et “Nifak ne demektir ?”